Unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy w UE

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Trwająca od 1996 roku ochrona graficznego znaku towarowego Unii Europejskiej Louis Vuitton, o motywie słynnej szachownicy używanej przez uprawnionego na towarach z 18 klasy nicejskiej, w tym w szczególności torebkach Neverfull Damier marki Louis Vuitton, parasolach i torbach podróżnych dobiegła końca na skutek wyroków Trybunału Sprawiedliwości UE (T‑359/12 oraz T‑360/12).

W 2009 roku niemiecka spółka Nanu-Nana Handelsgesellschaft mBH fur Geschenkartikel & Co KG wniosła o unieważnienie tego znaku towarowego UE. Powołała się m.in. na opisowość znaku, brak zdolności odróżniającej, a także zwyczajowość jego użycia w utrwalonych i uczciwych praktykach handlowych.

Co może wydać się odrobinę szokujące, Louis Vuitton nie podjął próby wykazania, że znak uzyskał tzw. wtórną zdolność odróżniającą na skutek jego wieloletniego używania na rynku. Dom mody twierdził natomiast, że „zawsze utrzymywał, iż szachownica jest samoistnie odróżniająca, oraz wyłącznie zwracał uwagę na fakt, iż taki charakter odróżniający został wzmocniony poprzez intensywne używanie przez prawie 15 lat”. Na istnienie jednak takiego odróżniającego charakteru należało przedstawić dowody, czego Louis Vuitton już nie uczynił. W konsekwencji szachownica została uznana jako podstawowy i przeciętny motyw składający się z bardzo prostych elementów.

Choć znak ten został unieważniony w 2015 roku, decyzja Trybunału w tej sprawie wciąż stanowi cenną lekcję dla właścicieli znaków towarów, którzy pragną obronić swoje oznaczenia przed ich unieważnieniem zarówno na szczeblu krajowym jak i unijnym.

Jak wygląda procedura unieważnienia znaku towarowego UE?

Procedury unieważnieniowe są dwie, wygaśnięcie praw uprawnionego ze znaku towarowego UE oraz  unieważnienie znaku na podstawie tzw. bezwzględnych i względnych przeszkód rejestracji. O ile wygaśnięcie nabiera mocy od daty wniosku o unieważnienie, o tyle unieważnienie z powodu przeszkód rejestracyjnych powoduje usunięcie znaku z rejestru z mocą wsteczną.

Wygaśnięcie prawa właściciela znaku towarowego UE

Prawa właściciela znaku towarowego mogą wygasnąć, gdy:

  1. znak nie jest rzeczywiście używany, a według przepisów unijnych znak towarowy UE musi być używany nieprzerwanie przez okres 5 lat po jego rejestracji,
  2. znak stał się nazwą zwyczajową stosowaną w odniesieniu do danego produktu lub usługi, dla których jest zarejestrowany, a właściciel nie podjął wystarczających kroków by temu zapobiec,
  3. znak w wyniku używania przez właściciela może wprowadzać w błąd, w szczególności w zakresie charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usług, dla których jest zarejestrowany.

Przesłanki unieważnienia znaku towarowego UE

Unieważnić znak można na podstawie przesłanek zawartych w przepisach Rozporządzenia UE 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej, które dzielą się na bezwzględne oraz względne. O tych pierwszych będzie mowa, gdy znak zarejestrowano mimo istnienia bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji (np. jeśli znak nie posiadał charakteru odróżniającego lub był opisowy) lub wtedy, gdy zgłoszenia znaku dokonano w złej wierze, czyli z zamiarem  osiągnięcia określonych korzyści z naruszeniem prawa.

Natomiast względnymi przesłankami do unieważnienia może być istnienie w państwie członkowskim innych, wcześniejszych praw uprawniających do zakazania używania danego znaku towarowego, a dotyczy to głównie prawa do nazwy, wizerunku, prawa autorskiego i prawa do wzoru przemysłowego. Jednak, jeżeli właściciel wcześniejszego prawa ochronnego przez pięć następujących po sobie lat tolerował istnienie na rynku znaku towarowego UE zgłoszonego z późniejszym pierwszeństwem na używanie, traci on prawo do złożenia wniosku o unieważnienie w oparciu o tę okoliczność.

Wniosek o unieważnienie można opierać na kilku różnych podstawach, jednak dopóki nie zostanie uiszczona opłata za stwierdzenie wygaśnięcia i opłata za unieważnienie (w obu przypadkach wynosi ona 630 EUR) nie można powoływać się na podstawy do wygaśnięcia i unieważnienia w tym samym wniosku.

Warto również dobrze przemyśleć zasadność samego wniosku, ponieważ w razie jego wycofania opłata nie jest zwracana, a ponadto strona może zostać zobowiązana do zwrócenia poniesionych przez pozostałe strony kosztów.

Sprawa unieważnienia słynnej „szachownicy” Louis Vuitton udowadnia, że unieważnić można nawet jeden z najbardziej wpływowych znaków towarowych na świecie. Zatem podstawy unieważnienia znaku towarowego UE jak również sama procedura powinna być znana nie tylko prawnikom ale również uprawnionym ze znaków, których działalność charakteryzuje ich znak towarowy.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *